niedziela, 18 kwietnia 2010

Pocztówki z Aleksandrii

Egipcjanie lubią się fotografować: i młodzi,

i starzy.



Z Cornishe można podglądać aleksandryjskich rybaków przy pracy






i podpatrywać jak odpoczywają



i modlą się.







W końcu zajrzałam do zdjęć z Egiptu - coś czasem wstawię :). Wybaczcie - może być niechronologicznie.

piątek, 16 kwietnia 2010

To co się da podziel na dwa :DDD

Ktoś zwrócił mi uwagę, że post o dłubaniu jest od czapy - miał rację :DDDDDDD Podzieliłam go więc na dwie części i żyrafa Żaneta, która właśnie wyemigrowała do nowego domu, ma swoje osobne miejsce :D

Długa i piekielnie nudna opowieść z dna lasu

... dedykowana Dorocie, winniczkom, wstężykom i innym brzuchonogom :DDDDDD


W bukowym lesie, gdzie drzewa rosły gęsto,


a nawet jeszcze gęściej,


gdzie światło dociera rzadko i  na krótko,

a małe roślinki mają ciągle pod górkę,

ale właściwie całkiem nieźle dają sobie radę,

 w miejscu gdzie właśnie zaczęły pojawiać się pierwsze wiosenne kwiatki: białe

i żólte:

i gdzie właśnie zaczęły wypuszczać swoje malutkie pastoraliki paprocie,

mieszkał ślimak winniczek.

Mieszkał sobie pomalutku, aż pewnego dnia zobaczył wielkie stworzenie, które patrzyło na niego swoim ogromnym okiem. Stworzenie miało jeszcze dwoje mniejszych oczu, ale to jedno - wielkie - zrobiło na nim wrażenie.

W ślimaku, obojnaku, wzięła górę kobieca natura. Pomyślał: Patrzy na mnie, obserwuje....PODZIWIA MNIE! - pisnął i zaczął się wdzięczyć do wielkiego oka. Spojrzał wprost w obiektyw i uśmiechnął się czule.

Zaprezentował prawy profil,


lewy także,
wdzięcznie wygiął grzbiet.

Poczekaj - powiedział do stworzenia - pokażę Ci jaki jestem ładny z drugiej strony - i zaczął zmieniać pozycję, filuternie spoglądając spode łba.

Ślimak, zajęty sobą, nie zauważył, że stworzenie, znudzone tempem swojego modela, zaczęło rozglądać się dookoła.


A tam, wciąż kwitły kwiatki. Białe:

















i żółte:

Drzewa, które już od jakiegoś czasu przygotowywały się do wiosny, wypuściły pączki jak smocze pazury,


a niektóre nawet zazieleniły się i  zaczęły przypominać zieloniutkie koronki

A ślimak wciąż zmieniał pozycję. W końcu zawołał: Hej, popatrz na mnie!

I znowu zaczął wyginać ciało z gracją godną Naomi Campbell,

albo innej Claudii Schiffer. W końcu, zmęczony i znudzony brakiem okrzyków na swoją cześć, uznał, że uda się na spoczynek wraz z zimującymi wciąż, a mniej próżnymi pobratymcami, których cała masa, jeszcze uśpionych, leżała w pierwiosnkach.
































A buki stały sobie spokojne,

od czasu do czasu powiewając na wietrze,

i nie miały pojęcia o ślimaczych sprawach.

A winniczek szedł i szedł do sypialni, aż zrobił się wieczór.

I to by było na tyle.

czwartek, 15 kwietnia 2010

Dłubię

Nie w nosie :DDDDDDDDD

Dłubię ręcznie. Rodzina zaczyna mieć mnie dość.

Bo dłubię.

W miejscu reprezentatywnym, na środku pokoju stoi wyrzynarka i szlifierka - jestem z niej dumna - malutki cudak Mc Alisterek w kształcie żelazka :DDDDDD Na korytarzu, tuż obok drzwi do domu - sekretarzyk czekający na szlifowanie i inne zabiegi kosmetyczne. W domu pył, wióry, ścinki, kłaczki fruwającej wełny i złote drobinki wpadające nawet do jedzenia :DDDDDD

Bo dłubię :DDDDDD

A to już udało się mi wydłubać :DDDDDDDD


Obrazek o treści świętej dostał się mojej siostrzeniczce z okazji jej Pierwszej Komunii Świętej.

wtorek, 13 kwietnia 2010

Wychowanie muzyczne

Wracamy sobie pojazdem ze szkółki. 

Zatrzymuję się przed pobliskim sklepikiem: Zosiu, poczekaj na mnie chwilkę - muszę coś kupić. Świnka kręci nosem - nie lubi zostawać sama. 

Mamię: Kochanie - posłuchaj sobie muzyczki.
A co za płyta jest w radiuuuuuuu? - pyta dziecię.
Odpowiadam wyczerpująco, że Keith Jarrett - Koncert Koloński.
Dziecko zastanawia się chwilę głęboko: Ten co jak gra to tak jęczy?
Gwoli wyjaśnienia: Świnka bardzo chętnie została w samochodzie w towarzystwie muzyczki z jękami :D

sobota, 10 kwietnia 2010

Słabe punkty w historii Polski

Kochany Tatuś tłumaczył Śwince Skarbonce (zaczyna jej się przydomek krystalizować, ale o tym kiedy indziej) o co chodziło w Konstytucji 3 Maja. Żeby dojść do powstania tejże musiał dziecku wytłumaczyć wcześniejsze systemy władzy jaką sprawowano w naszym pięknym kraju.

Cierpliwie tłumaczy więc, że jak się królowi rodziły dzieci, to to, które było najstarsze zostawało później władcą. Gadał i gadał. Do końca nawet dobrnął, a mówił językiem silnie prostym, a zrozumiałym dla swej niewinnej latorośli. Na koniec pyta: Zosiu - zrozumiałaś?

A Zosia na to: Tatuś, a co by było jakby jakiemuś królowi urodziły się bliźniaki albo bliźniaczki?

piątek, 2 kwietnia 2010

Wielkanocny biały królik...

... czyli Albinek.

Przeleżał w kartonie po butach prawie rok. 

Dziś dowiedziałam się, że śnić o białym króliku oznacza powodzenie, radość. Więc życzę Wam wszystkim, którzy mnie odwiedzacie codziennie, tylko czasami lub wpadacie przypadkiem, zostawiacie dowody sympatii i czasami jesteście moim jedynym, ale Fantastycznym Towarzystwem, żeby śnił się Wam często biały królik i żeby ten sen przekładał się na rzeczywistość :)